Δευτέρα, 29 Ιουλίου 2013

" Ήθελα να σε ρωτήσω τριαντάφυλλο "

-- Πολύ ωραίο πολυφωνικό τραγούδι της Βορείου Ηπείρου  σε μία από τις καλύτερες εκτελέσεις που κυκλοφορούν στο διαδύκτιο.








                                                             ===================
                                                             ===================


Τρίτη, 23 Ιουλίου 2013

Patridha ja sena ======== Πατρίδα γιά σένα


Patridha ja sena                                                                                        Πατρίδα γιά σένα
=============                                                                                      ==============
                                                                                     
                                                                                                                

-- Ιωάννινα 22/Ιουλίου/2013

-- Χαμένος στο διαδύκτιο πρωϊνό δευτέρας ... "άϊντε να δούμε τι ανέβασαν κι εδώ...".Στην σελίδα του παλιού Ηπειρώτικου συλλόγου της Νέας Υόρκης  "Ο ΠΥΡΡΟΣ" (Pyrrhus Benevolent Society,Inc.) ,πέφτω σε μιά παράξενη γραφή.Παράξενη γιατί μέσα από το λατινικό αλφάβητο διαβάζω λέξεις ελληνικές....μικρές προτάσεις ,μεμονωμένες λέξεις ,στιχάκια....καϋμούς της ξενητειάς.  Δέν μου θυμίζουν Στέλιο του '60 ,με πάει ο ρυθμός τους πιό πίσω στο "πουλάκι ξένο"του δικού μας Βηλαρά .Δέν γνωρίζω την στιχουργό ... τό όνομά της "Eli Rizou"κάτι μου λέει από τραγούδια του τόπου μου. "Λές να είναι η Έλλη Ρίζου (συλλογιέμε),που τόσες φορές μας διασκέδασε με την ωραία της φωνή;;;". Ακόμη και τώρα ,που μεταφέρω (άγνωστο για ποιόν λόγο)τούτες τις σκέψεις μου με τα ηλεκτρονικά γράμματα στην γυάλινη οθόνη,δεν έχω καταφέρει να μάθω κάτι για την στιχουργό κι ας μου έστειλε αίτημα φιλίας και το αποδέχτηκα... 
                                                    **********************
 --Πάντα με συγκινούσαν οι καϋμοί της ξενητειάς ...
...Απ' όταν κατάλαβα τον κόσμο ,εφόσον όλοι ΟΛΟΙ οι συγγενείς μου ήταν ή στην μακρινή Αμερική ή στην "πιό μακρινή"τότε Αλβανία....
 ...Απ' τον καιρό που άδειαζε η γειτονιά απ'τους πονεμένους συμπατριώτες μου ,που για δεύτερη φορά μέσα σε λίγα χρόνια έπαιρναν τον δρόμο της φυγής  στο "άγνωστο"...κι εκεί που χωριζόμαστε με τους παιδικούς φίλους και δεν προλαβαίναμε να γνωριστούμε με καινούριους ,έφευγαν κι αυτοί για την πρωτεύουσα,την Γερμανία ,την Αυστραλία...
... Απ' τον καιρό που λαβαίναμε τα δακρύβρεχτα γράμματα,τα "πάκα" (δέματα)...τις πρώτες τηλεφωνικές συνδιαλέξεις με ... π ρ ό σ κ λ η σ η (!!!)-----(Η Πάτρα από την Δερβιτσάνη πρωτογνώρησε το τηλέφωνο στίς αρχές του '70 ,όταν  την προσκάλεσε στον σταθμό του Ο.Τ.Ε.η  κόρη της  η Μένη που ήταν στο Πίποντη Μασσατσουσσετ.Από τότε ,παρ'όλη την φτώχια της όταν εξοικονομούσε το χιλιάρικο έστελνε πρόσκληση να ακούσει την φωνή της...τώρα τι άκουγε ένας Θεός ξέρει γιατί από την ώρα που έμπαινε στον θάλαμο και πρίν σηκώσει  το ακουστικό κουβέντα δεν έλεγε παρά έκλαιγε και τα τρία λεπτά περνούσαν γρήγορα και το κλάμα συνεχίζονταν για δυό -τρείς ημέρες και μονολογούσε για το ακατάληπτο "θαύμα"της τηλεφωνίας και εύχονταν αυτόν που είχε βρεί το κουτί-εννοούσε όλον τον τηλεφωνικό θάλαμο!!!- Κι αν φαίνετε αστείο ,σας λέω πως δεν ήταν ,γιατί ενώ όλοι γελούσαν στο τέλος όλους τους συγκινούσε η "αθώα"διήγησή της).
... Μου έτυχε κι εμένα να γνωρίσω την Αμερική και τα "καμώματά"της για ένα αρκετά μεγάλο διάστημα .... Ήταν η δεύτερη ή η τρίτη πατρίδα μου (πάντα μπερδεύομε σε αυτό).Βρήκα φίλους παλιούς και συγγενείς,έκανα καινούριες γνωριμίες....Πέρασαν χρόνια κι ακόμη τους θυμάμε ,θέλω να μαθαίνω νέα τους,με άλλους που γύρισαν κι αυτοί μόνο για την Αμερική συζητάμε τα όνειρα τα τότε...την σημερινή πραγματικότητα της ηλικίας και των περιστασεων...
                                                     *****************************
... Με αυτές τις προϋποθέσεις έπιασα τα νοήματα των στίχων της Elis "Στά όνειρά μου βλέπω εμένα"....."Γιατί σε άφησα! -- "Αμάρτησα"...."Είμαι κι εγώ παιδί σου, - Το αίμα σου"....
... Κάθησα , λοιπόν, και το αντέγραψα (βεβήλωση;;)με το ελληνικό αλφάβητο και το έστειλα σε κάποιους διαδυκτιακούς και όχι μόνο φίλους για διαφορετικούς λόγους ... Άλλοι γιατί ζούν στην ξενητειά, μιά διαφορετική ξενητειά μιάς και οι περισσότεροι πρίν 23 χρόνια βρήκαν την "πόρτα της Ευρώπης" στην πόρτα της Κακαβιάς και μάλιστα Ευρώπη που μιλούσε την γλώσσα τους...Άλλοι φίλοι πάλι (παιδικοί ή όχι),που επιμένουν να ρωτούν (με αφέλεια;;)αν μιλούν Ελληνικά τα χωριά μας κι αυτή η γραφή της Elis δίνει ,νομίζω , μια καλή απάντηση σε αυτούς και ... γ ρ ά φ ε ι  τις περιπέτειες  του πολύπαθου αρμονικού γλωσικού ιδιώματος του τόπου μου...
                                              **************************************
-- Χαμένος στο διαδύκτιο απόγευμα δευτέρας.... Μαθαίνω τον χαμό ενός φίλου της Αμερικής του Γιώργου... του Γιώργου της Astoria,του Γιώργου του Manhatan... με τα ορθάνοιχτα πλάνα-λάγνα-γαλανά μάτια... μάτια γεμάτα με τον ουρανό που αγάπησε... με τον ουρανό που διέσχιζε ... με το αιώνιο πλέον ουρανό...Γιώργο καλό ταξείδι..."καλή πτήση".....
.... και να σκέφτομε ,ότι 2 μέρες πρίν (τουΑϊΛιά-του επουράνιου ανθρώπου),μετά από το ημερήσιο πανηγύρι στο παλιό Μοναστήρι του χωριού μου ,περάσαμε οι φίλοι  το απόγευμα γιά 2-3 ώρες στο ελληνικό στο απέναντι πάντερπνο Τεριάχι ,όπου πανηγύριζε σαν μιά οικογένεια όλο το χωριό .... το χωριό του Γιώργου ....
                                               ***************************************
                                        
                                            ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ .........
                                           ==============================
Eli Rizo


Patridha ja sena                                                                       Πατρίδα για σένα
=============                                                                     ==============

...Pos hano hrono?                                                                   .... Πώς χάνω χρόνο;
Pernai i zoi                                                                                    Περνάει η ζωή
Petai                                                                                               Πετάει
Ponao,                                                                                            Πονάω,
Liono,idhrono,                                                                              Λιώνω,ιδρώνω
Sinehia metaniono...!                                                                    Συνέχεια μετανοιώνω....!

Sta onira mou                                                                                Στα όνειρά μου
Vlepo emena                                                                                  Βλέπω εμένα
Na pinao                                                                                         Να πεινάω
Sta xena                                                                                          Στα ξένα
Patridha,                                                                                        Πατρίδα,
ja sena!                                                                                           Για σένα!

Then eho hrono                                                                              Δεν έχω χρόνο
Ki esi m'apomakrenis                                                                    Κι εσύ μ'απομακρένεις
Jati s' afisa!                                                                                     Γιατί σε άφησα!
"Amartisa"!                                                                                   "Αμάρτησα" !
Me tiranas...!                                                                                   Με τυρανάς... !

Mi kimithis noris                                                                             Μη κοιμηθείς νωρίς
Kratisou oso boris,                                                                          Κρατήσου όσο μπορείς
Ke mi xehasis                                                                                   Και μη ξεχασεις
Ime ke ejo pedhi sou,                                                                       Είμαι και εγώ παιδί σου,
To ema sou,                                                                                      Το αίμα σου,
Ta kopia tis psihis !                                                                         Τα κόπια της ψυχής

Pou hano hrono,                                                                               Που χάνω χρόνο,
Na pinao sta xena,                                                                            Να πεινάω στα ξένα,
Patrdha ja sena                                                                                 Πατρίδα για σένα

Eli Rizou
Nea Yorki                                                                                14 Ιουλίου 2013 ώρα Αμερικής 11+54
                                                                                                   από το :
                                                                                                 "Pyrrhus Benevolent Society,Inc."
                                                                                                  Γιά την αντιγραφή φ.γ. Ιωάννινα
                                                                                                                 22/7ου/2013.
                                        =====================================



                                                   Eli Rizo
                                           ==================================
                                           ==================================
    
                                                                                        



 Έλλη Ρίζου : "Που πάς λεβέντη μου"
Στίχοι:Νίκος Κατσαλίδας
Σύνθεση - Τραγούδι:Έλλη Ρίζου
=============================================================
=============================================================

 





                                                                       

Δευτέρα, 1 Ιουλίου 2013

Στέλλα μωρ' Στέλλα

Στέλλα μωρ' Στέλλα

Παραδοσιακό ( Δολιανών Ηπείρου ; ή Πελοποννήσου ; - τραγουδιέτε και στις δύο περιοχές-)
Διασκευή του Βασ.Τσιτσάνη το 1947.
Τραγουδάει ο Φώτης Πολυμέρης.

 



........... και μιά ιστοριούλα οικογενειακή :

-- 1944 Φεύγουν από τους Γεωργουτσάτες της Δρόπολης (Βορ.Ηπείρου),η "μάλιο"*μου η Αθηνά  με τα δύο αδέλφια του πατέρα μου ,τον Βαγγέλη παντρεμένο και τον Κώστα και κατοικούν στο Δελβινάκι για ένα περίπου χρόνο . Ομορφόπαιδα  και τα δυό ,νέοι και γλεντζέδες.Κατά κοινή ομολογία των παλιών Δελβινακιωτών πέρασαν οι νεολαίοι του χωριού αξέχαστες μέρες μαζύ τους.Στο Δελβινάκι,λοιπόν,ερωτεύετε ο Κώστας με μια νεαρή όμορφη  από ευκατάστατη οικογένεια.
Οι δικοί της όμως δεν τον ήθελαν τον Κώστα και ... κλέφτηκαν ...  έκαναν "αντάρτικο" (πολιτικό του Ε.Α.Μ.)γάμο ,...  το "μισοκατάπιαν" οι συγγενείς της κοπέλας  ,πήραν  τα "νιόπαντρα" στο σπίτι και περνούσαν καλά.... 
Τότε τραγουδιόταν πολύ (ήταν της μόδας)  το τραγούδι "Στέλλα μωρ' Στέλλα" ,το οποίο οι παρέες των νεονύμφων το συνδίασαν με τον γάμο τους και την καλοπέρασή τους (μεγάλο γεγονός για την ζωή της μικρής κωμόπολης).Άλαξαν ,λοιπόν,τους στίχους κι εκεί που έλεγε "...παράτησες τον άντρα σου..." ή "...αγάπησες δασάρχη.." (κατά την Ηπειρώτικη παραλλαγή) τραγουδούσαν "... π'αγάπησες Γιωβάννη (κατ' άλλους τον Κώτσιογιωβάννη)μωρ' Στέλλα απ'την αρβανητιά.."...."...πάησαν οι πάπιες,πάησαν κι οι χήνες,πάησαν και οι κλωσαριές τίς έφαγε ο Γιωβάννης μωρ'Στέλλα απ' την αρβανητιά...".Μετά από λίγους μήνες ήρθε η "απελευθέρωση",επανήλθαν οι νόμοι του "κράτους"οι γονείς της "Στέλλας"ακύρωσαν το γάμο και χώρησαν το ζευγάρι ....
Ο Κώστας παρά τους 18 -  ναί δέκα και οκτώ -  ... γάμους και αραβώνες του,όταν μιλούσε για την "Στέλλα"έδειχνε πως ήταν ακόμη ερωτευμένος μαζύ της ... Τί απέγινε η "Στέλλα"; άγνωστο ; "απαγορευμένο"να αναφερθεί;... δεν γνωρίζω .... 
Το τραγούδι συνέχισε να τραγουδιέτε, τα μεταπολεμικά χρόνια ,στο Πωγώνι με τους παραλαγμένους στίχους του "προπαντώς" από το συγκρότημα του αξιόλογου κλαρινοπαίχτη  Μπέκαρη και στα γεωργουτατινά τα γλέντια το θυμιέτε κανένας "παλιός"ακόμη και σήμερα....

*Μάλιο = η γιαγιά στην Δρόπολη ,το Πωγώνι ,μπορεί κι αλλού... εκ του αρχαίου "μάλλα"=μεγάλο λένε οι επιστήμονες.

 Υ.Γ.Οι στάχτες του Κώστα γίναν ένα με τα νερά του Ατλαντικού μπορεί να έχουν φτάσει και στην Μεσόγειο... στο αγαπημένο του Αιγαίο....